unia europejska

W ostatnich latach, transport – zwłaszcza drogowy – stał się kluczowym sektorem europejskiej gospodarki. Zapewnia miliony miejsc pracy i generuje znaczną część produktu krajowego brutto wielu państw wspólnoty. Nie bez wątpienia, sprzyja temu przyjęta polityka transportowa Unii Europejskiej, koncentrująca się na sprawnym i efektywnym wewnątrzwspólnotowym przewozie towarów. Czym on jest? W jaki sposób jest realizowany? Jak odnosi się do przewozu towarów niebezpiecznych? O tym poniżej!

Wewnątrzunijna dostawa towarów

Wiele polskich przedsiębiorstw decyduje się na handel z zagranicznymi kontrahentami. W ramach prowadzonej działalności, firmy te dokonują transakcji dostaw lub nabycia towarów.

W przypadku ich sprzedaży, mówimy o wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów (WDT). Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z 2004 roku, określa ona wywóz towarów z terytorium Polski do innych krajów członkowskich Unii Europejskiej. Dla spełnienia warunków WDT konieczne jest, aby obie strony transakcji – dostawca i nabywca – były podatnikami VAT UE. Firmy dostarczające swoje produkty do krajów wspólnoty za pomocą przewoźników, dla celów podatkowych zobowiązane są do gromadzenia odpowiedniej dokumentacji, będącej potwierdzeniem dostarczenia towaru do miejsca jego przeznaczenia na terytorium państwa innego niż Polska, a będącego członkiem UE.

Swobodny przepływ towarów

Swobodny przepływ osób, kapitału, towarów i usług znacznie ułatwia handel między Polską a krajami wspólnoty. Jego realia wspiera też Komisja Europejska, kształtująca politykę transportową, mającą tworzyć optymalne warunki dla konkurencyjnego przemysłu. Największym udogodnieniem dla przedsiębiorców było zniesienie opłat celnych, ograniczeń dotyczących wielkości załadunków oraz limitów związanych z obrotem towarów w zależności od miejsca ich produkcji. Ujednolicony, liberalny rynek stwarza doskonałe warunki do prostego i sprawnego przewozu niemal wszystkich towarów. Wyjątek stanowią tu produkty o znacznym wpływie na zdrowie, środowisko naturalne bądź bezpieczeństwo publiczne. W ich przypadku, firmy dostarczające swoje towary na terenie UE, zobowiązane są do przestrzegania odrębnych zasad.

Typy transportu drogowego

Transport drogowy, w tym także zagraniczny, jest dziś jedną z najsilniej rozwijających się gałęzi w całym sektorze usług w Polsce. Realizacją zamówień na przewóz rzeczy w miejsce docelowe, zajmują się wyspecjalizowane w tym firmy transportowe, mające do swojej dyspozycji dobre rozwiniętą sieć dróg. W ramach swojej działalności, zajmują się one transportem drogowym, który można podzielić według kilku kryteriów. Zgodnie z art. 4 w rozdziale 1 ustawy o transporcie drogowym, transport drogowy dzieli się zgodnie z kryterium działalności gospodarczej – na transport zarobkowy i niezarobkowy oraz kryterium terytorialnym – na transport krajowy i międzynarodowy. Co więcej, transport drogowy bywa częścią składowaną mieszanych gałęzi transportu, do który zalicza się transport kombinowany, transport bimodalny, transport multimodalny, transport intermodalny czy też transport współmodalny.

Transport towarów niebezpiecznych

Transport drogowy z Polski do krajów UE sprowadza się często do przewozu towarów niebezpiecznych.  Kierowany jest on ścisłymi regulacjami, określanymi przez Umowę Europejską dotyczącą międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych, czyli ADR. Od lipca 2017 roku, nadawcy, przewoźnicy i odbiorcy towarów niebezpiecznych, objęci są nowymi obowiązkami. Wprowadzona umowa określa przede wszystkim nowy zakres odpowiedzialności załadowcy i rozładowcy, wytyczne względem określonej formy butli zaworowej oraz sposoby przechowywania i dopuszczalne typy opakowań.